തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളിലൂടെ ജനം പറയണത് വല്ലതും അവര്ക്ക് മനസ്സിലാവണുണ്ടോ ആവോ? ഇതുവരെ ചെയ്തതു പോലെ തന്നെയാണോ ഇത്തവണയും തിരഞ്ഞെടുപ്പു ഫലത്തെ വിശകലനം ചെയ്യാന് പോകുന്നത്?
പറഞ്ഞതു ചെയ്യാതിരിക്കുകയും ചെയ്തത് പറയാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവരെ ജനത്തിന് വേണ്ട. പിന്നെ അവരെയൊക്കെ ജയിപ്പിച്ചതെന്തിനാണെന്നോ? വേറെ നിവ്റ്ത്തിയില്ലാത്തതുകൊണ്ട്. ആരെങ്കിലുമൊരാള് ജയിക്കുമല്ലോ! അപ്പൊപ്പിന്നെ "തമ്മില് ഭേദം തൊമ്മന്". അല്ലാതെന്താ? ഒരു ചക്ക വീണപ്പൊ മുയല് ചത്തു എന്നു കരുതി ഉള്ള ചക്കയെല്ലാം വെട്ടിയിട്ടതുകൊണ്ട് കാര്യമില്ല. കോഴി കൂവുന്നതുകൊണ്ടല്ലല്ലൊ സൂര്യനുദിക്കുന്നത്. പരാജിതരോടും വിജയികളോടുമായി മുമ്പ് കവി പാടി
"രണ്ടു നാലു ദിനം കൊണ്ടൊരുത്തനെ
തണ്ടിലേറ്റി നടത്തുന്നതും ഭവാന്
മാളികമുകളേറിയ മന്നന്ടെ
തോളില് മാറാപ്പു കേറ്റുന്നതും ഭവാന്"
എന്ന്. ഇതിന്നര്ഥം നിരാശയും അഹങ്കാരവും വേണ്ടെന്നല്ലെ? അഹങ്കാരം തീരെ വേണ്ട; അത് ആര്ക്കും പഥ്യമല്ലല്ലോ!
ജനത്തിനു ചില ഗള്ഫ് രാജ്യങ്ങളേപ്പോലെയുള്ള മതഭരണം വേണ്ട. രാജഭരണവും വേണ്ട. സോഷ്യലിസ്റ്റ് രാജ്യങ്ങളിലെപ്പോലെ പാര്ട്ടി ഭരണവും പാര്ട്ടി ഗ്രാമങ്ങളും കഴുതയെന്നു കരുതുന്ന ജനത്തിനു വേണ്ട. വ്യക്തിസ്വാതന്ത്ര്യത്തിലേക്കുള്ള കടന്നുകയറ്റവും ജനത്തിനു വേണ്ട. അടിമത്തം അടിച്ചേല്പ്പിക്കുന്നത് ബ്രിട്ടീഷുകാര് (വിദേശികള്) ആയാലും രാഷ്ട്രീയ പാര്ട്ടികള് (സ്വദേശീയര്) ആയാലും സ്വദേശീയ ഗവണ്മെന്ടായാലും അനുഭവിക്കുന്ന ജനത്തിനു അത് ഒരുപോലെയാണ്.( പൊന്നുചങ്ങലകൊണ്ടുള്ളതാണെങ്കിലും, ബന്ധനം ബന്ധനം തന്നെയല്ലെ!?) കര്ഷകര് കന്നുകാലികളെ പരിപാലിച്ച് ഉപയോഗിക്കുന്നതു പോലെയോ 'ഫാം' ഉടമകള് ബ്രോയിലര് കോഴിയെ വളര്ത്തുന്നതു പോലെയോ ജനത്തെ കൈകാര്യം ചെയ്യാമെന്നു കരുതുന്നതു അബദ്ധ്മല്ലേ (കുറഞ്ഞ പക്ഷം കേരളത്തിലെങ്കിലും)? കാള വാലു പൊക്കുന്നതെന്തിനാണെന്ന് അറിയാമെന്നല്ലെ പഴഞ്ചൊല്ല്. ഭരണാധികാരികളും രാഷ്ട്രീയ-സാമൂഹ്യ നേതാക്കളും 'മട്ടന'ടിക്കുമ്പോള് ജനം കഞ്ഞിവെള്ളമെങ്കിലും കുടിക്കുന്നുണ്ട്. "കുറേപ്പേരെ കുറച്ചു കാലത്തേക്കും കുറച്ച് പേരെ കുറേ കാലത്തേക്കും പറ്റിക്കാം; എന്നാല് എല്ലാവരേയും എല്ലാക്കാലത്തേക്കും പറ്റിക്കാനാവില്ല" എന്നും പഴമൊഴിയുണ്ട്. (പാവം സാര് ചക്രവര്ത്തിമാര്). ദശാബ്ദങ്ങളോളം എതിര്വാ ഇല്ലാതെ ഇന്ത്യ ഭരിച്ച കോണ്ഗ്രസ്സ് ജനത്തിനു മുമ്പില് മുട്ടു മടക്കി കണക്കു പറഞ്ഞില്ലേ?
തിരഞ്ഞെടുപ്പിലെ ജയപരാജയങ്ങള് നിയന്ത്രിക്കുന്നത് പല ഘടകങ്ങളാണു. മുന് രാജ്യ രക്ഷാ മന്ത്രി വി. കെ. ക്രിഷ്ണമേനോനും മുന് റെയില്വേ സഹമന്ത്രി ഒ. രാജഗോപാലും തോറ്റ തിരുവനന്തപുരത്ത് 2009ല് ശശി തരൂര് ജയിച്ചിരിക്കുന്നു. 2009 ല് കേരളത്തില് പല പാര്ട്ടികള്ക്കും മത്സരിക്കാന് പോലും അവസരം നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോള് ഇടുക്കി സീറ്റിനു യാതൊരു ഭീഷ്ണിയും ഉണ്ടായില്ല; സ്ഥാനാര്ഥിയെക്കുറിച്ചു തര്ക്കവും ഉണ്ടായില്ല. എക്സിറ്റ് പോളുകള് പോലും രാജു (ഫ്രാന്സിസ് ജോര്ജ്ജ്) വിജയിക്കുമെന്നു പേരെടുത്തു പറഞ്ഞ് പ്രഖ്യാപിച്ചതാണ്. എന്നിട്ടും അദ്ദേഹം തോറ്റു; തിരഞ്ഞെടുപ്പു വിജയത്തിനു നല്ല പ്രവര്ത്തനമോ നല്ല പ്രവര്ത്തനചരിത്രം പോലുമോ പോര എന്നു തെളിയിച്ചുകൊണ്ട്. "ചന്ദനം ചാരിയാല് ചന്ദനം നാറും, ചാണകം ചാരിയാല് ചാണകം നാറും" എന്നും പഴമൊഴി.
പിന്നെ, സി.പി.എം. ലെ ശ്രീ ആനത്തലവട്ടം ആനന്ദന് പ്രസ്ഥാവിച്ചു അദ്ദേഹത്തിന്ടെ പാര്ടിക്കു (കേരളത്തില്) 2004ല് കിട്ടിയ വോട്ടില് നിന്നു വെറും ഒന്നിച്ചില്വാനം ലക്ഷം (2% ത്തില് താഴെ) വോട്ടേ 2009ല് കുറഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ എന്ന്. നല്ലത്. ജനകീയ അടിത്തറക്കു യാതൊരു കോട്ടവും തട്ടിയിട്ടില്ലെന്ന്. വളരെ നല്ലത്. പക്ഷേ, തീരെ നല്ലതല്ലാത്ത മറ്റു ചിലത്കൂടി 2009 ലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പില് സംഭവിച്ചു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാര്ടിയുടെ എം. പി. മാരുടെ എണ്ണം 14ല് നിന്നു 4 ലേക്കു താണു. ഏകദേശം 70 ശതമാനത്തോളം കുറഞ്ഞു. ദേശീയ തലത്തില് 43 ല് നിന്നു 16 ലേക്കും (63%) താണു. കേരളത്തില് എല്. ഡി. എഫ്. എംപിമാര് 20 ല് 18 (2004) എന്നത് 20 ല് 4 (2009) എന്നായി. 80 ശതമാനം കുറഞ്ഞു. ഏതു പട്ടിക്കും ഒരു ദിവസമുണ്ടെന്നല്ലെ പറയാറ്. ഇതാണു ജനത്തിന്റെ ദിവസം.
പക്ഷേ കിട്ടിയ വോട്ടില് വെറും 2 ശതമാനത്തില് താഴെ മാത്രം കുറ്വുണ്ടായപ്പോള് എംപിമാര് 70 ശതമാനത്തോളം കുറയുന്നത് ആരോഗ്യകരമായ ജനാധിപത്യമാണോ? ഇത് ന്യായമാണോ? ഇത് ഇങ്ങിനെയാണോ വേണ്ടത്?
Monday, May 18, 2009
Thursday, May 7, 2009
കേയെസാര്ട്ടീസിയുടെ ഒരു തമാശ
കേയെസാര്ട്ടീസിയുടെ ഒരു തമാശ 2009 ഏപ്രില് 11 ശനി
സന്തോഷവും ചിരിയും ആരോഗ്യത്തെയും ആയുസ്സിനെയും വര്ദ്ധിപ്പിക്കുമെന്നു ഹാസ്യകൈരളി, ചിരിക്ലബ്ബ് മുതലായവര് പറയുന്നു. തമാശ സന്തോഷിപ്പിക്കുകയും ചിരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും. പക്ഷേ കേയെസാര്ട്ടീസിയുടെ തമാശ ചിരിപ്പിക്കുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല.
ഇന്നു ഉച്ചകഴിഞ്ഞു 2 മണിക്കു കഴക്കൂട്ടത്തേക്കു പോകുവാന് ബസ് സ്റ്റോപ്പിലെത്തി. 2 മിനിറ്റിനകം സിറ്റിയിലേക്ക് (എനിക്ക് പോകേണ്ടതിന്ടെ എതിര് ഭാഗത്തേക്കു) 2 ബസ് ഒരുമിച്ചു വന്നു. 2:10 ആകും മുമ്പേ 3 ബസ് കൂടി അതേ ദിശയിലേക്കു പോയി. (10 മിനിറ്റില് 5 ബസ്). അടുത്ത വാഹന വ്യൂഹം (convoy) എപ്പോഴാണാവോ വരിക എന്നു ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടു നില്ക്കുമ്പോള് തിരിച്ചു പോകുന്ന (Return) ഓട്ടൊ കിട്ടിയതിനാല് അടുത്ത ബസ് എപ്പോഴാണു വന്നതെന്നറിയില്ല.
ആവശ്യം കഴിഞ്ഞു തിരികെ വരാന് 10 മിനിറ്റോളം കാത്തു നിന്നിട്ടും ബസ് വരാത്തതിനാല് 2:50 നു നടന്നു തുടങ്ങി. വീടിനടുത്ത സ്റ്റോപ്പു എത്തുന്നതിനു മുന്പേ (3:00 നു) തൊട്ടു തൊട്ട് 6 ബസ് കഴക്കൂട്ടം ഭാഗത്തേക്കു പോയി. അവ എപ്പോഴാണൂ തിരികെ പോകുന്നതെന്നറിയാന് 10 മിനിറ്റോളം കാത്തു നിന്നു. 3 എണ്ണം തിരികെ വന്നു. ബാക്കി മൂന്നും കഴക്കൂട്ടത്തിനപ്പുറത്തുള്ള സ്ഥലങ്ങളിലേക്കു പോയതാകാം.
നാലും അന്ചും ബസ്സുകള് ഒരുമിച്ചു പോകുന്നതു "തമാശ" അല്ലെങ്കില് പിന്നെ "പരിഹാസം" ആണോ? അതോ "ശിക്ഷ" ആണോ? കുറേ ബസ്സുകള് ദേശാടനപ്പക്ഷികളെപ്പോലെ ഒരു കൂട്ടമായി കടന്നു പോയിക്കഴിഞ്ഞാല് പിന്നെ ചുരുങ്ങിയതു അര മണിക്കൂര് നേരത്തേക്കെങ്കിലും ആ ഭാഗത്തേക്കു ബസ്സുണ്ടാകില്ല. ചിലപ്പോഴൊക്കെ അതിലും കൂടുതല് ഇടവേളയും ഉണ്ടാകും. (ദേശാടനപ്പക്ഷികളും വര്ഷത്തിലൊരിക്കലല്ലേ വരൂ!)
ഇതൊക്കെ കാണുമ്പോള് ആര്ക്കു വേണ്ടിയാണു KSRTC ബസ്സു ഓടിക്കുന്നത് എന്നു ചോദിക്കുവാന് തോന്നിപ്പോകില്ലേ? (കേയെസാര്ട്ടീസിയിലെ ജീവനക്കാര്ക്കു വേണ്ടിയാണെന്നു പരോക്ഷമായി സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പത്രക്കുറിപ്പു കുറേ വര്ഷം മുമ്പ് അധികാരികള് ഇറക്കിയതു ഓര്ക്കുന്നു!!). കൂട്ടയോട്ടം നടത്തുന്ന ഈ ബസ്സുകളുടെ സമയം ഒന്നു പുന:ക്രമീകരിച്ചുകൂടെ? പല റൂട്ടിലെ ബസ്സുകള് പല ഡെപ്പോകളാണൂ നിയന്ത്രിക്കുന്നതെന്ന ന്യായം വെറും മുട്ടാപ്പോക്കാണെന്നേ ആര്ക്കും തോന്നൂ.
കിഴക്കേ കോട്ട നിന്നു കഴക്കൂട്ടത്തേക്കു പ്രധാനമായും 8 റൂട്ടിലാണു സിറ്റിബസ് ഓടിക്കുന്നതു:
1) ഈഞ്ചക്കല്-ബൈപാസ്സ്-ടെക്നോപാര്ക്കു-കഴക്കൂട്ടം
2) പേട്ട-ആനയറ-വെണ്പാലവട്ടം-ബൈപസ്സ്-ആറ്റിന്കുഴി-കഴക്കൂട്ടം
3) പാളയം-കണ്ണമ്മൂല-ഉള്ളൂര്-ആറ്റിന്കുഴി-കഴക്കൂട്ടം
4) പാളയം-പട്ടം-മെഡിക്കല് കോളജ്-ഉള്ളൂര്-ആറ്റിന്കുഴി-കഴക്കൂട്ടം
5) പാളയം-കേശവദാസപുരം-ഉള്ളൂര്-ആറ്റിന്കുഴി-കഴക്കൂട്ടം
6) പാളയം-കണ്ണമ്മൂല-ഉള്ളൂര്-കാര്യവട്ടം-കഴക്കൂട്ടം
7) പാളയം-പട്ടം-മെഡിക്കല് കോളജ്-ഉള്ളൂര്-കാര്യവട്ടം-കഴക്കൂട്ടം
8) പാളയം-കേശവദാസപുരം-ഉള്ളൂര്-കാര്യവട്ടം-കഴക്കൂട്ടം
ഇവയില് ഉള്ളൂര്-ആറ്റിന്കുഴി-കഴക്കൂട്ടം ഭാഗത്തെ അനുഭവമാണു മുകളില് വിവരിച്ചത്. മറ്റു റൂട്ടുകളിലും ഇതുപോലത്തെ തമാശകള് കാണിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നറിയില്ല!
ഇങ്ങിനെയൊക്കെ എഴുതിയതുകൊണ്ട് നിലവിലുള്ള റൂട്ടോ ട്രിപ്പോ കൂട്ടിയില്ലെങ്കിലും കുറച്ച്, പാഠം പഠിപ്പിക്കല്ലേ കേയെസാര്ട്ടീസീ, പ്ളീ.....സ്.
സന്തോഷവും ചിരിയും ആരോഗ്യത്തെയും ആയുസ്സിനെയും വര്ദ്ധിപ്പിക്കുമെന്നു ഹാസ്യകൈരളി, ചിരിക്ലബ്ബ് മുതലായവര് പറയുന്നു. തമാശ സന്തോഷിപ്പിക്കുകയും ചിരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും. പക്ഷേ കേയെസാര്ട്ടീസിയുടെ തമാശ ചിരിപ്പിക്കുമെന്നു തോന്നുന്നില്ല.
ഇന്നു ഉച്ചകഴിഞ്ഞു 2 മണിക്കു കഴക്കൂട്ടത്തേക്കു പോകുവാന് ബസ് സ്റ്റോപ്പിലെത്തി. 2 മിനിറ്റിനകം സിറ്റിയിലേക്ക് (എനിക്ക് പോകേണ്ടതിന്ടെ എതിര് ഭാഗത്തേക്കു) 2 ബസ് ഒരുമിച്ചു വന്നു. 2:10 ആകും മുമ്പേ 3 ബസ് കൂടി അതേ ദിശയിലേക്കു പോയി. (10 മിനിറ്റില് 5 ബസ്). അടുത്ത വാഹന വ്യൂഹം (convoy) എപ്പോഴാണാവോ വരിക എന്നു ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടു നില്ക്കുമ്പോള് തിരിച്ചു പോകുന്ന (Return) ഓട്ടൊ കിട്ടിയതിനാല് അടുത്ത ബസ് എപ്പോഴാണു വന്നതെന്നറിയില്ല.
ആവശ്യം കഴിഞ്ഞു തിരികെ വരാന് 10 മിനിറ്റോളം കാത്തു നിന്നിട്ടും ബസ് വരാത്തതിനാല് 2:50 നു നടന്നു തുടങ്ങി. വീടിനടുത്ത സ്റ്റോപ്പു എത്തുന്നതിനു മുന്പേ (3:00 നു) തൊട്ടു തൊട്ട് 6 ബസ് കഴക്കൂട്ടം ഭാഗത്തേക്കു പോയി. അവ എപ്പോഴാണൂ തിരികെ പോകുന്നതെന്നറിയാന് 10 മിനിറ്റോളം കാത്തു നിന്നു. 3 എണ്ണം തിരികെ വന്നു. ബാക്കി മൂന്നും കഴക്കൂട്ടത്തിനപ്പുറത്തുള്ള സ്ഥലങ്ങളിലേക്കു പോയതാകാം.
നാലും അന്ചും ബസ്സുകള് ഒരുമിച്ചു പോകുന്നതു "തമാശ" അല്ലെങ്കില് പിന്നെ "പരിഹാസം" ആണോ? അതോ "ശിക്ഷ" ആണോ? കുറേ ബസ്സുകള് ദേശാടനപ്പക്ഷികളെപ്പോലെ ഒരു കൂട്ടമായി കടന്നു പോയിക്കഴിഞ്ഞാല് പിന്നെ ചുരുങ്ങിയതു അര മണിക്കൂര് നേരത്തേക്കെങ്കിലും ആ ഭാഗത്തേക്കു ബസ്സുണ്ടാകില്ല. ചിലപ്പോഴൊക്കെ അതിലും കൂടുതല് ഇടവേളയും ഉണ്ടാകും. (ദേശാടനപ്പക്ഷികളും വര്ഷത്തിലൊരിക്കലല്ലേ വരൂ!)
ഇതൊക്കെ കാണുമ്പോള് ആര്ക്കു വേണ്ടിയാണു KSRTC ബസ്സു ഓടിക്കുന്നത് എന്നു ചോദിക്കുവാന് തോന്നിപ്പോകില്ലേ? (കേയെസാര്ട്ടീസിയിലെ ജീവനക്കാര്ക്കു വേണ്ടിയാണെന്നു പരോക്ഷമായി സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പത്രക്കുറിപ്പു കുറേ വര്ഷം മുമ്പ് അധികാരികള് ഇറക്കിയതു ഓര്ക്കുന്നു!!). കൂട്ടയോട്ടം നടത്തുന്ന ഈ ബസ്സുകളുടെ സമയം ഒന്നു പുന:ക്രമീകരിച്ചുകൂടെ? പല റൂട്ടിലെ ബസ്സുകള് പല ഡെപ്പോകളാണൂ നിയന്ത്രിക്കുന്നതെന്ന ന്യായം വെറും മുട്ടാപ്പോക്കാണെന്നേ ആര്ക്കും തോന്നൂ.
കിഴക്കേ കോട്ട നിന്നു കഴക്കൂട്ടത്തേക്കു പ്രധാനമായും 8 റൂട്ടിലാണു സിറ്റിബസ് ഓടിക്കുന്നതു:
1) ഈഞ്ചക്കല്-ബൈപാസ്സ്-ടെക്നോപാര്ക്കു-കഴക്കൂട്ടം
2) പേട്ട-ആനയറ-വെണ്പാലവട്ടം-ബൈപസ്സ്-ആറ്റിന്കുഴി-കഴക്കൂട്ടം
3) പാളയം-കണ്ണമ്മൂല-ഉള്ളൂര്-ആറ്റിന്കുഴി-കഴക്കൂട്ടം
4) പാളയം-പട്ടം-മെഡിക്കല് കോളജ്-ഉള്ളൂര്-ആറ്റിന്കുഴി-കഴക്കൂട്ടം
5) പാളയം-കേശവദാസപുരം-ഉള്ളൂര്-ആറ്റിന്കുഴി-കഴക്കൂട്ടം
6) പാളയം-കണ്ണമ്മൂല-ഉള്ളൂര്-കാര്യവട്ടം-കഴക്കൂട്ടം
7) പാളയം-പട്ടം-മെഡിക്കല് കോളജ്-ഉള്ളൂര്-കാര്യവട്ടം-കഴക്കൂട്ടം
8) പാളയം-കേശവദാസപുരം-ഉള്ളൂര്-കാര്യവട്ടം-കഴക്കൂട്ടം
ഇവയില് ഉള്ളൂര്-ആറ്റിന്കുഴി-കഴക്കൂട്ടം ഭാഗത്തെ അനുഭവമാണു മുകളില് വിവരിച്ചത്. മറ്റു റൂട്ടുകളിലും ഇതുപോലത്തെ തമാശകള് കാണിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നറിയില്ല!
ഇങ്ങിനെയൊക്കെ എഴുതിയതുകൊണ്ട് നിലവിലുള്ള റൂട്ടോ ട്രിപ്പോ കൂട്ടിയില്ലെങ്കിലും കുറച്ച്, പാഠം പഠിപ്പിക്കല്ലേ കേയെസാര്ട്ടീസീ, പ്ളീ.....സ്.
Thursday, April 30, 2009
കൊതുകിനോട്
(1950 കളിലെ ഒന്നാം പാഠ പുസ്തകത്തിലെ വാ കുരുവീ വരു കുരുവീ...എന്ന പോലെ)
വാ കൊതുകേ, വരു കൊതുകേ, ഈ
പാത്രത്തിന്മേല്, ഇരി കൊതുകേ.
മുട്ടയിടാന് വെള്ളവുമായ്,
മുറ്റം നിറയെ, പാത്രമിതാ.
വെള്ളം ഇതു നല്, ശുദ്ധ ജലം,
ഏതില് വേണേല് ഇട്ടോളൂ.
എണ്ണയുമില്ല, കാരവുമില്ല,
സോപ്പാണേലതു, ലേശവുമില്ല.
ഡിറ്റര്ജന്ട് ക, ലര്ന്നിട്ടില്ല,
രാസപദാര്ഥവു, മില്ലേയില്ല.
ചട്ടികള് വലുതും, ചെറുതും പിന്നെ,
പൊട്ടിയ കലവും, പിഞ്ഞാണികളും,
ചെറുതും വലുതും, പലയിനമായി,
വീടിനു ചുറ്റും, പാത്രമതേറെ.
വെള്ളമിതാ, പാത്രമിതാ,
മുട്ടയിടാനായ്, വന്നോളൂ.
വെള്ളം വറ്റി, ത്തീരുകയില്ല,
ശ്രദ്ധിക്കാം ഞാന്, നിശ്ചയമായ്.
വെള്ളം തേടി, അലഞ്ഞീടേണ്ട,
ചുറ്റിയടിച്ചു, തളര്ന്നിട വേണ്ട.
മുട്ടയിതൊന്നില്, ഇട്ടെന്നാകില്,
ബാക്കിക്കാര്യം, നോക്കിക്കൊള്ളാം!
(ഇതെഴുതിയത് 2003 ഒക്ടോബര് 8ആം തീയതി))
വാ കൊതുകേ, വരു കൊതുകേ, ഈ
പാത്രത്തിന്മേല്, ഇരി കൊതുകേ.
മുട്ടയിടാന് വെള്ളവുമായ്,
മുറ്റം നിറയെ, പാത്രമിതാ.
വെള്ളം ഇതു നല്, ശുദ്ധ ജലം,
ഏതില് വേണേല് ഇട്ടോളൂ.
എണ്ണയുമില്ല, കാരവുമില്ല,
സോപ്പാണേലതു, ലേശവുമില്ല.
ഡിറ്റര്ജന്ട് ക, ലര്ന്നിട്ടില്ല,
രാസപദാര്ഥവു, മില്ലേയില്ല.
ചട്ടികള് വലുതും, ചെറുതും പിന്നെ,
പൊട്ടിയ കലവും, പിഞ്ഞാണികളും,
ചെറുതും വലുതും, പലയിനമായി,
വീടിനു ചുറ്റും, പാത്രമതേറെ.
വെള്ളമിതാ, പാത്രമിതാ,
മുട്ടയിടാനായ്, വന്നോളൂ.
വെള്ളം വറ്റി, ത്തീരുകയില്ല,
ശ്രദ്ധിക്കാം ഞാന്, നിശ്ചയമായ്.
വെള്ളം തേടി, അലഞ്ഞീടേണ്ട,
ചുറ്റിയടിച്ചു, തളര്ന്നിട വേണ്ട.
മുട്ടയിതൊന്നില്, ഇട്ടെന്നാകില്,
ബാക്കിക്കാര്യം, നോക്കിക്കൊള്ളാം!
(ഇതെഴുതിയത് 2003 ഒക്ടോബര് 8ആം തീയതി))
Tuesday, April 28, 2009
കേഴുക മമ നാടേ
കേട്ടോ കേട്ടോ മാളോരേ ഇത്
പൊളിയല്ലേവം സത്യം മാത്രം
അരനിമിഷത്തിന് മഴയില് നമ്മുടെ
റോഡുകളെല്ലാം തോടായല്ലോ!
പുഴകള് വറ്റി വരണ്ടീടുന്നു
റോഡുകളോ പുഴയായീടുന്നു
പുഴയില് ജീപ്പും ലോറിയുമോട്ടാം
റോഡില് കാല്നട പോലും കഷ്ടം
തടയണ കെട്ടിയ പുഴപോലല്ലൊ
ബമ്പുകള് റോഡിനെ മാറ്റീടുന്നു
മഴ പെയ്യുമ്പോള് വീഴണ വെള്ളം
തുള്ളികള് പോലും പാഴാക്കാതെ
ഒഴുകിപ്പോകാന് വിട്ടീടാതെ
വഴിയില്ത്തന്നെ കെട്ടി നിറുത്താന്
തക്ക വിധത്തില് റോഡു പണിഞ്ഞവര്
കെങ്കേമന്മാരല്ലേ അപ്പീ?
മഴവെള്ളക്കൊയ്ത്തേറെ മികച്ചൊരു
രീതിയിലെല്ലാ വര്ഷവുമിവിടെ
കൊണ്ടാടുന്ന വകുപ്പിന്നല്ലേ
സ്വര്ണ്ണ പതക്കം നല്കീടേണ്ടൂ
See the response THERE
-----------------------------------
പുഴകള് വറ്റി വരണ്ടീടുന്നു
ഭാരതപ്പുഴ (പലരും വാത്സല്യപൂര്വ്വം നിള എന്നു വിളിക്കുന്നു)

ഭാരതപ്പുഴ (പലരും വാത്സല്യപൂര്വ്വം നിള എന്നു വിളിക്കുന്നു)

റോഡുകളോ പുഴയായീടുന്നു




റോഡില് കാല്നട പോലും കഷ്ടം

തടയണ കെട്ടിയ പുഴപോലല്ലൊ
ബമ്പുകള് റോഡിനെ മാറ്റീടുന്നു

See the response THERE
പൊളിയല്ലേവം സത്യം മാത്രം
അരനിമിഷത്തിന് മഴയില് നമ്മുടെ
റോഡുകളെല്ലാം തോടായല്ലോ!
പുഴകള് വറ്റി വരണ്ടീടുന്നു
റോഡുകളോ പുഴയായീടുന്നു
പുഴയില് ജീപ്പും ലോറിയുമോട്ടാം
റോഡില് കാല്നട പോലും കഷ്ടം
തടയണ കെട്ടിയ പുഴപോലല്ലൊ
ബമ്പുകള് റോഡിനെ മാറ്റീടുന്നു
മഴ പെയ്യുമ്പോള് വീഴണ വെള്ളം
തുള്ളികള് പോലും പാഴാക്കാതെ
ഒഴുകിപ്പോകാന് വിട്ടീടാതെ
വഴിയില്ത്തന്നെ കെട്ടി നിറുത്താന്
തക്ക വിധത്തില് റോഡു പണിഞ്ഞവര്
കെങ്കേമന്മാരല്ലേ അപ്പീ?
മഴവെള്ളക്കൊയ്ത്തേറെ മികച്ചൊരു
രീതിയിലെല്ലാ വര്ഷവുമിവിടെ
കൊണ്ടാടുന്ന വകുപ്പിന്നല്ലേ
സ്വര്ണ്ണ പതക്കം നല്കീടേണ്ടൂ
See the response THERE
-----------------------------------
പുഴകള് വറ്റി വരണ്ടീടുന്നു
ഭാരതപ്പുഴ (പലരും വാത്സല്യപൂര്വ്വം നിള എന്നു വിളിക്കുന്നു)
ഭാരതപ്പുഴ (പലരും വാത്സല്യപൂര്വ്വം നിള എന്നു വിളിക്കുന്നു)
റോഡുകളോ പുഴയായീടുന്നു
റോഡില് കാല്നട പോലും കഷ്ടം
തടയണ കെട്ടിയ പുഴപോലല്ലൊ
ബമ്പുകള് റോഡിനെ മാറ്റീടുന്നു
See the response THERE
Saturday, April 4, 2009
ഏജീസ് ഓഫീസിലെ നാഗലിംഗ മരം മുറിക്കുന്നു
1972ല് തുമ്പയില് ജോലിക്കു ചേര്ന്നു തിരുവനന്തപുരത്തു താമസിക്കുമ്പോള് ആദ്യം ശ്രദ്ധയില്പെട്ട ഒരു മരമായിരുന്നു ഇതു. ഇതിനെക്കുറിച്ചു കുറേ കാര്യങ്ങള് മ്യൂസിയം-പാര്ക്കിലുള്ള ഇതേ ഇനം മരത്തിലെ ലേബലില്നിന്നു അറിഞ്ഞു. പൂര്ണ്ണ വിവരങ്ങള് കിട്ടിയതു ആഷയുടെ ആഷാഢം എന്ന ബ്ളോഗില്നിന്നാണു. അതില് ഒടുവിലത്തെ കമന്റു എന്റേതാണെന്നു തോന്നുന്നു.
സിറ്റിയില് പോകേണ്ട ആവശ്യങ്ങള് വന്നിട്ടും നീട്ടി നീട്ടി വച്ചു ഇന്നാണു പോക്കു നടന്നതു. സിഗ്നലില് പെട്ടു ഏജീസിനടുത്തു ബസ് നിര്ത്തിയപ്പോള്, അവിടെ ഒരു കടയില് പോകേണ്ടതിനാല് ചാടിയിറങ്ങി. അതുകൊണ്ടാണു നാഗലിംഗപുഷ്പം ഉണ്ടാകുന്ന മരം മുറിക്കുന്നതു ശ്രദ്ധയില് പെട്ടതു. വ്റ്ക്ഷസ്നേഹികളേയോ മാധ്യമപ്രവര്ത്തകരേയോ ഒന്നും അവിടെ കണ്ടില്ല. ക്യാമറ കയ്യിലില്ലാതിരുന്നതിനാല് ഒരു പടമെടുക്കാനും വഴിയില്ലാതായി.
ഒരു മാധ്യമ സുഹ്റൂത്തിന്ടെ നമ്പര് കൈവശം ഉണ്ടായിരുന്നതിനാല് അദ്ധേഹത്തെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. പിന്നീടു വിളിച്ചപ്പോള് പടം എടുത്തിട്ടുണ്ടെന്നും പറഞ്ഞു.
മരം മുറിക്കുന്നതിനോടു കടുത്ത വിരോധം ഒന്നും ഇല്ല. കാരണം അതു മനുഷ്യന് അകാലത്തില് മരിക്കുമ്പോള് സംഭവിക്കുന്നതു പോലെ അപരിഹാര്യമായ നഷ്ടമൊന്നും വരുത്തുന്നില്ലല്ലോ! മുറിച്ച മരത്തിനു പകരം മറ്റൊന്നു നട്ടുവളര്ത്താമല്ലോ! എങ്കിലും...
സിറ്റിയില് പോകേണ്ട ആവശ്യങ്ങള് വന്നിട്ടും നീട്ടി നീട്ടി വച്ചു ഇന്നാണു പോക്കു നടന്നതു. സിഗ്നലില് പെട്ടു ഏജീസിനടുത്തു ബസ് നിര്ത്തിയപ്പോള്, അവിടെ ഒരു കടയില് പോകേണ്ടതിനാല് ചാടിയിറങ്ങി. അതുകൊണ്ടാണു നാഗലിംഗപുഷ്പം ഉണ്ടാകുന്ന മരം മുറിക്കുന്നതു ശ്രദ്ധയില് പെട്ടതു. വ്റ്ക്ഷസ്നേഹികളേയോ മാധ്യമപ്രവര്ത്തകരേയോ ഒന്നും അവിടെ കണ്ടില്ല. ക്യാമറ കയ്യിലില്ലാതിരുന്നതിനാല് ഒരു പടമെടുക്കാനും വഴിയില്ലാതായി.
ഒരു മാധ്യമ സുഹ്റൂത്തിന്ടെ നമ്പര് കൈവശം ഉണ്ടായിരുന്നതിനാല് അദ്ധേഹത്തെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. പിന്നീടു വിളിച്ചപ്പോള് പടം എടുത്തിട്ടുണ്ടെന്നും പറഞ്ഞു.
മരം മുറിക്കുന്നതിനോടു കടുത്ത വിരോധം ഒന്നും ഇല്ല. കാരണം അതു മനുഷ്യന് അകാലത്തില് മരിക്കുമ്പോള് സംഭവിക്കുന്നതു പോലെ അപരിഹാര്യമായ നഷ്ടമൊന്നും വരുത്തുന്നില്ലല്ലോ! മുറിച്ച മരത്തിനു പകരം മറ്റൊന്നു നട്ടുവളര്ത്താമല്ലോ! എങ്കിലും...
Sunday, March 22, 2009
ഇതാണോ ഇത്ര വലിയ ആനക്കാര്യം?
ഇന്നു രാവിലെ ഏഴുമണിക്കുള്ള സുപ്രഭാതം (ഏഷ്യനെറ്റ്) പരിപാടിയില് അതിഥി ഡോ. വി. വിജയകുമര് (സര്വ്വ ശിക്ഷാ അഭിയാന്ടെ പ്രോജക്റ്റ് ഡയറക്റ്റര്, കേരള സര്വകലാശാലയുടെ തുടര്വിദ്യാഭ്യാസ വിഭാഗത്തിന്ടെ മുന് ഡയറക്ടര്) ആയിരുന്നു. സ്കൂള് പാഠപുസ്തകങ്ങളുടെ ഭാരം കൂടിയപ്പോള് ഓരോ പുസ്തകവും വിഭജിച്ചു ഭാരം കുറച്ചുകൊടുത്ത കാര്യം പറയുകയുണ്ടായി. പ്രാധാന്യം എടുത്തു കാട്ടുവാന് “ഇന്ത്യയില് തന്നെ ആദ്യമായി കേരളമാണു ഭാരം കുറക്കുവാന് വേണ്ടി പാഠപുസ്തകം വിഭജിച്ചു കൊടുത്തതു” എന്നു ഊന്നിപ്പറഞ്ഞു.
ഇതാണോ ഇത്ര വലിയ ആനക്കാര്യം എന്നു തോന്നി, കാരണം ഒന്നര ദശാബ്ദം മുമ്പേ ഈ എളിയവന് ഇതു ചെയ്തിട്ടുണ്ടു. മൂത്ത മകള് 1995 ല് +2 പാസ്സായി. അവളും അനുജത്തിയും വി. എസ്. എസ്. സി. സെന്ട്രല് സ്കൂളില് പഠിക്കുമ്പോള് രണ്ടാള്ക്കും ഇപ്രകാരം ചെയ്തുകൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. അന്നു അദ്ധ്യാപകരില്നിന്നു വളരെ എതിര്പ്പുകള് നേരിടേണ്ടി വന്നതു ഓര്ക്കുമ്പോള് രസം തോന്നുന്നു. “ഒരേ ദിവസം പുസ്തകത്തിന്ടെ രണ്ട് ഭാഗത്തുനിന്നും ഉള്ള കാര്യങ്ങള് പഠിപ്പിക്കേണ്ടി വന്നാല് എന്തു ചെയ്യും” എന്നതാണു അന്നു ഉന്നയിച്ച പ്രധാന ചോദ്യം!! അത്തരം ദിവസങ്ങളില് രണ്ടു ഭാഗങ്ങളും കൊണ്ടുവന്നോളാം എന്നു പറഞ്ഞു. അപ്പോള് അതാ വരുന്നു അടുത്ത കൊനഷ്ട് ചോദ്യം - "അപ്പോള് ഭാരക്കൂടുതല് ഉണ്ടാവില്ലേ?"! വര്ഷം മുഴുവനും കൂടുതല് ഭാരം ചുമക്കുന്നതിനേക്കാള് ഭേദമല്ലേ ഒന്നോ രണ്ടോ ദിവസം മാത്രം ചുമക്കുന്നത് എന്നു പറഞ്ഞ് പ്രശ്നം പരിഹരിച്ചു. ഒന്നര ദശാബ്ദത്തിനു ശേഷം ഹ ഹ ഹ ഹ ഹ.
ഭരണപക്ഷത്തെ മണിയടിച്ചു നിന്നാല് കുറഞ്ഞപക്ഷം ഒരു പദ്മ പുരസ്കാരമെങ്കിലും പ്രതീക്ഷിക്കാം - വിദ്യാഭ്യാസ രംഗത്തെ അമൂല്യ സംഭാവനയെ മാനിച്ച്!!!! നല്ല കാര്യം.
ഇപ്പോള് മറ്റൊരു കാര്യം ഓര്മ്മവരുന്നു. കഴിഞ്ഞ ശനിയാഴ്ച് (21.03.2009) കൈരളി ടിവി യിലെ മൈന്ഡ് വാച്ച് എന്ന പരിപാടിയില് ഡോ. ക്റ്ഷ്ണപ്രസാദ് ശ്രീധര്, ഡോ. ജോര്ജ്ജ് മാത്യു എന്നിവര് (മനശ്ശാസ്ത്ര വിഭാഗം മുന് പ്രൊഫസര്മാര്, കേരള സര്വകലാശാല, കാര്യവട്ടം, തിരുവനന്തപുരം) ആയിരുന്നു അതിഥികള്. പ്രൌഢഗംഭീരമായ ആ എപ്പിസോഡില് മന:ശാസ്ത്രം, സമൂഹം, സംസ്കാരം, വികസനം എന്നിവയോടു ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു ചോദ്യത്തിനു ഡോ. ക്റ്ഷ്ണപ്രസാദ് ശ്രീധര് പറഞ്ഞു “ ചില വ്യക്തികള് പറയുന്ന ചില കാര്യങ്ങള് അന്നത്തെ സമൂഹത്തിനു വിലയിരുത്താനും ഗ്രഹിക്കാനും കഴിയാതെ വരുമ്പോള് അവരെ സമൂഹം ഭ്രാന്തന് എന്നു മുദ്ര കുത്തുന്നു. കാലങ്ങള്ക്കു ശേഷം സമൂഹം അറിവു നേടി വികസിക്കുമ്പോള് ആ കാര്യത്തെയും അതു പറഞ്ഞ അവരെയും അംഗീകരിക്കുകയും ആദരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു”. (അപ്പോഴേക്കും അവര് ചുമരിലെ പടമായിട്ടുണ്ടാവും. ഒരു പക്ഷേ അതാവും സമൂഹത്തിനു ആവശ്യം - ഒരുത്തനും അങ്ങനെ മിടുക്കനാവണ്ട; സന്തോഷിക്കണ്ട! ഇവനെയൊക്കെ ശരിക്ക് കൈകാര്യം ചെയ്തില്ലെങ്കില് ഇനിയും ഇത്തരം മണ്ടത്തരങ്ങള് ഒക്കെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കും. അതിന്ടെ ഒക്കെ പുറകെ നടക്കാന് ആര്ക്കാ ഇവിടെ നേരം! സമയംകൊല്ലികള്! അല്ലാതെന്താ!! എന്നാവും അംഗീക്രുതന്മാരുടെ ചിന്ത.)
ഇതാണോ ഇത്ര വലിയ ആനക്കാര്യം എന്നു തോന്നി, കാരണം ഒന്നര ദശാബ്ദം മുമ്പേ ഈ എളിയവന് ഇതു ചെയ്തിട്ടുണ്ടു. മൂത്ത മകള് 1995 ല് +2 പാസ്സായി. അവളും അനുജത്തിയും വി. എസ്. എസ്. സി. സെന്ട്രല് സ്കൂളില് പഠിക്കുമ്പോള് രണ്ടാള്ക്കും ഇപ്രകാരം ചെയ്തുകൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. അന്നു അദ്ധ്യാപകരില്നിന്നു വളരെ എതിര്പ്പുകള് നേരിടേണ്ടി വന്നതു ഓര്ക്കുമ്പോള് രസം തോന്നുന്നു. “ഒരേ ദിവസം പുസ്തകത്തിന്ടെ രണ്ട് ഭാഗത്തുനിന്നും ഉള്ള കാര്യങ്ങള് പഠിപ്പിക്കേണ്ടി വന്നാല് എന്തു ചെയ്യും” എന്നതാണു അന്നു ഉന്നയിച്ച പ്രധാന ചോദ്യം!! അത്തരം ദിവസങ്ങളില് രണ്ടു ഭാഗങ്ങളും കൊണ്ടുവന്നോളാം എന്നു പറഞ്ഞു. അപ്പോള് അതാ വരുന്നു അടുത്ത കൊനഷ്ട് ചോദ്യം - "അപ്പോള് ഭാരക്കൂടുതല് ഉണ്ടാവില്ലേ?"! വര്ഷം മുഴുവനും കൂടുതല് ഭാരം ചുമക്കുന്നതിനേക്കാള് ഭേദമല്ലേ ഒന്നോ രണ്ടോ ദിവസം മാത്രം ചുമക്കുന്നത് എന്നു പറഞ്ഞ് പ്രശ്നം പരിഹരിച്ചു. ഒന്നര ദശാബ്ദത്തിനു ശേഷം ഹ ഹ ഹ ഹ ഹ.
ഭരണപക്ഷത്തെ മണിയടിച്ചു നിന്നാല് കുറഞ്ഞപക്ഷം ഒരു പദ്മ പുരസ്കാരമെങ്കിലും പ്രതീക്ഷിക്കാം - വിദ്യാഭ്യാസ രംഗത്തെ അമൂല്യ സംഭാവനയെ മാനിച്ച്!!!! നല്ല കാര്യം.
ഇപ്പോള് മറ്റൊരു കാര്യം ഓര്മ്മവരുന്നു. കഴിഞ്ഞ ശനിയാഴ്ച് (21.03.2009) കൈരളി ടിവി യിലെ മൈന്ഡ് വാച്ച് എന്ന പരിപാടിയില് ഡോ. ക്റ്ഷ്ണപ്രസാദ് ശ്രീധര്, ഡോ. ജോര്ജ്ജ് മാത്യു എന്നിവര് (മനശ്ശാസ്ത്ര വിഭാഗം മുന് പ്രൊഫസര്മാര്, കേരള സര്വകലാശാല, കാര്യവട്ടം, തിരുവനന്തപുരം) ആയിരുന്നു അതിഥികള്. പ്രൌഢഗംഭീരമായ ആ എപ്പിസോഡില് മന:ശാസ്ത്രം, സമൂഹം, സംസ്കാരം, വികസനം എന്നിവയോടു ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു ചോദ്യത്തിനു ഡോ. ക്റ്ഷ്ണപ്രസാദ് ശ്രീധര് പറഞ്ഞു “ ചില വ്യക്തികള് പറയുന്ന ചില കാര്യങ്ങള് അന്നത്തെ സമൂഹത്തിനു വിലയിരുത്താനും ഗ്രഹിക്കാനും കഴിയാതെ വരുമ്പോള് അവരെ സമൂഹം ഭ്രാന്തന് എന്നു മുദ്ര കുത്തുന്നു. കാലങ്ങള്ക്കു ശേഷം സമൂഹം അറിവു നേടി വികസിക്കുമ്പോള് ആ കാര്യത്തെയും അതു പറഞ്ഞ അവരെയും അംഗീകരിക്കുകയും ആദരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു”. (അപ്പോഴേക്കും അവര് ചുമരിലെ പടമായിട്ടുണ്ടാവും. ഒരു പക്ഷേ അതാവും സമൂഹത്തിനു ആവശ്യം - ഒരുത്തനും അങ്ങനെ മിടുക്കനാവണ്ട; സന്തോഷിക്കണ്ട! ഇവനെയൊക്കെ ശരിക്ക് കൈകാര്യം ചെയ്തില്ലെങ്കില് ഇനിയും ഇത്തരം മണ്ടത്തരങ്ങള് ഒക്കെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കും. അതിന്ടെ ഒക്കെ പുറകെ നടക്കാന് ആര്ക്കാ ഇവിടെ നേരം! സമയംകൊല്ലികള്! അല്ലാതെന്താ!! എന്നാവും അംഗീക്രുതന്മാരുടെ ചിന്ത.)
Tuesday, March 3, 2009
ഇന്ത്യയിലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പു രീതി മാറ്റണം
ഇന്ത്യയില് ഇതുവരെ (2009) നിലനിന്ന, ഇപ്പോഴും നിലനില്ക്കുന്ന, തിരഞ്ഞെടുപ്പു രീതി പൊളിച്ചെഴുതേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.
കാരണം:
1. ഇതു നമുക്കു തരുന്നത് ജനാധിപത്യമല്ല, മറിച്ച് ഭൂരിപക്ഷാധിപത്യമോ അല്ലെങ്കില് ന്യൂനപക്ഷാധിപത്യമോ ആണ്.
2. ഈ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് രീതിയില് ജനത്തിനു വിശ്വാസമില്ല.
3. നമുക്ക് വേണ്ടത് ജനാധിപത്യമാണ്; ജനങ്ങള്ക്കു താല്പര്യമുള്ള തിരഞ്ഞെടുപ്പു രീതി ആണ്.
4. പരിമിതമായ ഒരു ആനുപാതിക പ്രാതിനിധ്യ തിരഞ്ഞെടുപ്പു രീതി ആകും നിലവിലുള്ളതിനേക്കാള് അനുയോജ്യം അഥവാ നല്ലത് എന്നു തോന്നുന്നു.
ഈ നാലു കാര്യങ്ങളുടെയും വിശദീകരണം :
അ. ഇതു നമുക്കു തരുന്നത് ജനാധിപത്യമല്ല, മറിച്ച് ഭൂരിപക്ഷാധിപത്യമോ അല്ലെങ്കില് ന്യൂനപക്ഷാധിപത്യമോ ആണ്.
ഓരോ മണ്ഡലത്തിലും മത്സരിക്കുന്ന സ്ഥാനാര്ഥികളില് ഏറ്റവും കൂടുതല് വോട്ടു നേടുന്ന ഒരാള് മാത്രമാണു പ്രതിനിധിസഭയില് എത്തുന്നത്. മത്സരത്തിനു രണ്ട് പേര് മാത്രം ഉള്ളപ്പോള് ആണു ജയിക്കുന്ന ആള്ക്കു പരമാവധി വോട്ടു കിട്ടുക. അതു 50 ശതമാനത്തിലും അധികം കൂടുതല് കാണാറില്ല; എന്നാലും വാദത്തിനു വേണ്ടി ഒരു 60 ശതമാനം കിട്ടി എന്നു കരുതുക. എന്നാല് പോലും തോറ്റ സ്ഥാനാര്ഥിക്കു വോട്ടു ചെയ്ത 40 ശതമാനം പേര്ക്കു പ്രതിനിധിസഭയില് പ്രാതിനിധ്യം ഇല്ലാതെ പോകുന്നു (ഗവണ്മെന്ടുകള് പോലും പാര്ട്ടി അനുഭാവികള്ക്കു ഗുണം കിട്ടുന്ന പരിപാടികളല്ലെ നടപ്പാക്കാറുള്ളൂ !).
ഇതു വരെ നടന്ന ഒറ്റ തിരഞ്ഞെടുപ്പിലും -പാര്ലമെന്ട് തിരഞ്ഞെടുപ്പു മുതല് സഹകരണ സംഘം തിരഞ്ഞെടുപ്പു വരെ- 100 ശതമാനം പോളിംഗ് നടന്ന ചരിത്രമില്ല!! അങ്ങിനെയും ജയിക്കുന്ന ആള് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നവരുടെ എണ്ണം ചുരുങ്ങുന്നു.
മത്സരിക്കുന്ന സ്ഥാനാര്ഥികളുടെ എണ്ണം കൂടുംതോറും ജയിക്കുന്ന ആള്ക്കു കിട്ടുന്ന വോട്ടു കുറഞ്ഞു വരും. ഏത്ര വരെ കുറയാം എന്നു ചോദിച്ചാല് വെറും 2 വോട്ടു വരെ ആകാം എന്നു പറയാം.
അങ്ങിനെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്നയാള്ക്ക് തോല്ക്കുന്നവരേക്കാള് കൂടുതല് വോട്ടു കിട്ടിയിട്ടുള്ളതു കൊണ്ടു ഭൂരിപക്ഷാധിപത്യം എന്നു പറയാമെങ്കിലും മിക്ക തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളിലും വോട്ടിംഗ് ശതമാനം കുറയുകയും സ്ഥാനാറ്ഥികളുടെ എണ്ണം കൂടുകയും ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ടു മണ്ഡലത്തിലെ മൊത്തം വോട്ടര്മാരുടെ എണ്ണവുമായി തുലനം ചെയ്യുമ്പോള് ന്യൂനപക്ഷാധിപത്യം ആണെന്നു പറയുന്നതാവും ശരി എന്നു കാണാം.
ആ. ഈ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് രീതിയില് ജനത്തിനു വിശ്വാസമില്ല.
നിലവിലുള്ള ഈ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് രീതിയില് ജനത്തിനു വിശ്വാസമില്ലാത്തതുകൊണ്ടാണല്ലോ എല്ലായ്പ്പോഴും പോളിംഗ് ശതമാനം കുറയുന്നത്. ആല്ലെങ്കില് മാധ്യമങ്ങളിലൂടെയും, വാള്പോസ്റ്റര്-ഫ്ളെക്സ് ബോര്ഡ് എന്നിവയിലൂടെയും, ഉച്ചഭാഷിണിയിലൂടെയും, സ്ക്വാട് പ്രവര്ത്തനത്തിലൂടെയും മറ്റും മറ്റും കാടിളക്കി പ്രചരണം നടത്തിയിട്ടും പോളിംഗ് ശതമാനം വളരെ കുറഞ്ഞുപോകുന്നതു എന്തുകൊണ്ട്? അധികം പേരും നിര്ബന്ധങ്ങള്ക്കു വഴങ്ങിയല്ലേ വോട്ടു ചെയ്യാനെത്തുന്നത്??
ഇ. നമുക്ക് വേണ്ടത് ജനാധിപത്യമാണ്; ജനങ്ങള്ക്കു താല്പര്യമുള്ള തിരഞ്ഞെടുപ്പു രീതി ആണ്.
ജനാധിപത്യമെന്നാല് (കുറഞ്ഞപക്ഷം തിരഞ്ഞെടുപ്പില് പങ്കെടുക്കുന്ന) ജനങ്ങള്ക്കെല്ലാം പങ്കാളിത്തമുള്ള ഭരണ സംവിധാനം എന്നല്ലേ അര്ത്ഥം? അപ്പോള് ഓരോ വോട്ടിനും പ്രതിനിധിസഭയില് പ്രാതിനിധ്യം വേണ്ടേ? അതു ഇപ്പോഴത്തെ തിരഞ്ഞെടുപ്പു രീതിയില് നിന്നു കിട്ടുന്നില്ലല്ലോ! വിജയിക്കുന്ന സ്ഥാനാര്ത്ഥിക്കു വോട്ട് ചെയ്യുന്നവര്ക്കു മാത്രമല്ലേ പ്രാതിനിധ്യം കിട്ടുന്നുള്ളൂ. തോറ്റ സ്ഥാനാര്ത്ഥിയേക്കാള് കൂടുതലായി ജയിച്ച സ്ഥാനാര്ത്ഥിക്കു കിട്ടിയ വോട്ടുകളില് ഒരെണ്ണത്തിനു മാത്രമല്ലേ വാസ്തവത്തില് വീലയുള്ളൂ. ബാക്കിയെല്ലാം പാഴ്. അതു പോര.
ഏ. പരിമിതമായ ഒരു ആനുപാതിക പ്രാതിനിധ്യ തിരഞെടുപ്പു രീതി
ഇതുകൊണ്ടു ഉദ്ദേശിക്കുന്നതു രാഷ്ട്രപതി തിരഞ്ഞെടുപ്പിലേപ്പോലെ അല്ലാതെ, ലളിതവും എല്ലാ വോട്ടിനും മൂല്യവും പ്രാതിനിധ്യവും ലഭിക്കുന്നതുമായ ഒരു രീതിയാണു. ഇതില് മുന്ഗണനാ വോട്ടുകള് ഇല്ല; ഒരാള്ക്കു ഒരു വോട്ടേ ഉള്ളൂ. (മുന്ഗണനാ വോട്ടു വന്നാല് എം. എല്. എ. മാര്ക്കു പോലും ആശയക്കുഴപ്പം ഉണ്ടാവും; തെറ്റു പറ്റിയ (അസാധുവായ) ചരിത്രമുണ്ട്).
ഇതില് നേരിട്ടു മത്സരിക്കുന്നതു സ്ഥാനാര്ഥികളാണെങ്കിലും വോട്ടു കിട്ടുന്നത് പാര്ട്ടിക്കാണു; വ്യക്തിക്കല്ല. ബാലറ്റ് പേപ്പറില് പതിവു പോലെ സ്ഥാനാര്ത്ഥിയുടെ പേരും ചിഹ്ന്നവും ഉണ്ടാവും. ഒരാള്ക്കു ഒരോട്ടു ചെയ്യാം-ഒരെണ്ണം മാത്രം. വോട്ടറെ സംബന്ധിച്ചു എല്ലാം പതിവു പോലെ തന്നെ. വ്യത്യാസം ഫലം നിശ്ചയിക്കുന്നതില് മാത്രം ആണ്.
ഉ. തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലം നിശ്ചയിക്കല്.
പരിമിതമായ ആനുപാതിക പ്രാതിനിധ്യ രീതിയില് തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലം നിശ്ചയിക്കുന്നത് സംസ്ഥാന അടിസ്ഥാനത്തിലോ ദേശീയ അടിസ്ഥാനത്തിലോ ആണ്. നിയോജകമണ്ഡല അടിസ്ഥാനത്തിലല്ല. അത് ഇപ്രകാരമാണ്:
• മൊത്തം നിയോജകമണ്ഡലങ്ങളുടെ എണ്ണം = NC
• വോട്ടു രേഖപ്പെടുത്തുവാന് അര്ഹരായവരുടെ എണ്ണം = EV
• രേഖപ്പെടുത്തിയ മൊത്തം വോട്ട് = CV
• ഓരോ പാര്ട്ടിക്കും ലഭിച്ച വോട്ട് = V(1),V(2),V(3)…. [1,2,3,…എന്നതിനു പകരം ഇലക് ഷന് കമ്മീഷന് അംഗീകരിച്ച ചുരുക്കപ്പേരുകളും ഉപയോഗിക്കാം. V(CPM), V(CPI), V(DMK), V(BJP), V(INC), V(KC)... സ്വതന്ത്രര് എല്ലാം ഒരുമിച്ച് വരും V(INDPEND)]
• ഓരോ പാര്ട്ടിക്കും (അധവാ കക്ഷിക്കും) ലഭിക്കുന്ന പ്രതിനിധികളുടെ എണ്ണം = ലഭിച്ച വോട്ട് / രേഖപ്പെടുത്തിയ മൊത്തം വോട്ട് X മൊത്തം മണ്ഡലങ്ങളുടെ (അഥവാ പ്രതിനിഥികളുടെ) എണ്ണം. അതായത്, എം. എല്. എ.(#)/എം.പി.(#) = V(n)/CV x NC•
ഉദാ: 2004 ലെ ലോക്സഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പില് തമിഴ് നാട്ടില് 2,87,69,342 പേര് വോട്ടു ചെയ്തു. ഇതില് പതിമൂന്നര ലക്ഷത്തോളം (13,41,925) വോട്ട് ബി. ജെ. പി. ക്കു ലഭിച്ചു. തമിഴ് നാട്ടില് 39 മണ്ഡലങ്ങളുണ്ട്. ഇതിന്പ്രകാരം അവര്ക്കു ലഭിക്കേണ്ട എംപിമാരുടെ എണ്ണം = 1341925 / 28769342 * 39 = 1.819. പതിനാലാം ലോക്സഭയില് അവര്ക്കു തമിഴ് നാട്ടില് നിന്ന് എംപിമാര് ഒന്നും തന്നെ ഇല്ലായിരുന്നു.
• 70 ലക്ഷത്തോളം വോട്ട് കിട്ടിയ ഡി. ഏം. കെ. ക്കു 16 എംപിമാരുള്ളപ്പോള് 85 ലക്ഷത്തില്പരം വോട്ടു കിട്ടിയ എ. ഐ. എ. ഡി. എം. കെ. ക്കു ഒരൊറ്റ എംപി പോലുമില്ല.
• ഇതിനെ ഈ കക്ഷികളുടെ പ്രശ്നമോ നഷ്ടമോ നേട്ടമോ ആയല്ല കാണേണ്ടത്, നേരേ മറിച്ച് നമ്മുടെ ജനാധിപത്യ പ്രക്രിയയുടെ പോരായ്മയായാണു കാണേണ്ടത്.
ഊ. ഈ പുതിയ രീതി അവലംബിച്ചാല് വോട്ടിംഗില് പങ്കെടുക്കുന്ന ഓരോ പൌരനും രേഖപ്പെടുത്തുന്ന വോട്ടിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഒരു എം. എല്. എ./എം.പി. പ്രതിനിധിസഭയില് ഉണ്ടാകും. ഈ ബോധ്യം (അഥവാ വസ്തുത) കൂടുതല് പേരെ (പ്രത്യേകിച്ചും അഭ്യസ്ഥവിദ്യരെ) കൂടുതലായി വോട്ടിംഗില് പങ്കെടുക്കുവാന് പ്രേരിപ്പിക്കും. തദ്വാരാ വോട്ടിംഗ് ശതമാനം ഉയരുകയും ചെയ്യും. അതു നമ്മുടെ ജനാധിപത്യത്തെ കൂടുതല് ശക്തവും അര്ഥവത്തും ആക്കും, തീര്ച്ച.
ഋ. പ്രതിനിധികളുടെ എണ്ണം കണ്ടുപിടിക്കുന്ന സൂത്രവാക്യത്തിലെ മൊത്തം സീറ്റുകളുടെ എണ്ണത്തെ, രേഖപ്പെടുത്തിയ വോട്ടിന്ടെയും മൊത്തം വോട്ടര്മാരുടെയും എണ്ണങ്ങള് തമ്മിലുള്ള അനുപാതത്തിനനുസരിച്ചു കുറച്ചാല് (ചുരുക്കിയാല്) വോട്ടിന്ടെ മൂല്യവും വോട്ടു ചെയ്യാനുള്ള താത്പര്യവും പ്രേരണയും കുറേക്കൂടി വര്ദ്ധിക്കും.
വിസ്താരഭയത്താല് വിശദാംശങ്ങള് പിന്നീടേക്ക് മാറ്റുന്നു.
ഇതു തയ്യാറാക്കുന്നതിനിടെ വന്ന 2 വാര്ത്തകള്:
ജോണ് എബ്റാഹം “യുവതലമുറയെ വോട്ടു ചെയ്യുന്നതിനു പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പൊതു പരിപാടിയില് പങ്കെടുക്കുമ്പോള്” പറഞ്ഞതിനെക്കുറിച്ചും

നെഗറ്റീവു വോട്ടു രേഖപ്പെടുത്താന് സൌകര്യം ഏര്പ്പെടുത്തണം എന്ന ഹര്ജിയെക്കുറിച്ചും ഉള്ള വാര്ത്തകള്
കാരണം:
1. ഇതു നമുക്കു തരുന്നത് ജനാധിപത്യമല്ല, മറിച്ച് ഭൂരിപക്ഷാധിപത്യമോ അല്ലെങ്കില് ന്യൂനപക്ഷാധിപത്യമോ ആണ്.
2. ഈ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് രീതിയില് ജനത്തിനു വിശ്വാസമില്ല.
3. നമുക്ക് വേണ്ടത് ജനാധിപത്യമാണ്; ജനങ്ങള്ക്കു താല്പര്യമുള്ള തിരഞ്ഞെടുപ്പു രീതി ആണ്.
4. പരിമിതമായ ഒരു ആനുപാതിക പ്രാതിനിധ്യ തിരഞ്ഞെടുപ്പു രീതി ആകും നിലവിലുള്ളതിനേക്കാള് അനുയോജ്യം അഥവാ നല്ലത് എന്നു തോന്നുന്നു.
ഈ നാലു കാര്യങ്ങളുടെയും വിശദീകരണം :
അ. ഇതു നമുക്കു തരുന്നത് ജനാധിപത്യമല്ല, മറിച്ച് ഭൂരിപക്ഷാധിപത്യമോ അല്ലെങ്കില് ന്യൂനപക്ഷാധിപത്യമോ ആണ്.
ഓരോ മണ്ഡലത്തിലും മത്സരിക്കുന്ന സ്ഥാനാര്ഥികളില് ഏറ്റവും കൂടുതല് വോട്ടു നേടുന്ന ഒരാള് മാത്രമാണു പ്രതിനിധിസഭയില് എത്തുന്നത്. മത്സരത്തിനു രണ്ട് പേര് മാത്രം ഉള്ളപ്പോള് ആണു ജയിക്കുന്ന ആള്ക്കു പരമാവധി വോട്ടു കിട്ടുക. അതു 50 ശതമാനത്തിലും അധികം കൂടുതല് കാണാറില്ല; എന്നാലും വാദത്തിനു വേണ്ടി ഒരു 60 ശതമാനം കിട്ടി എന്നു കരുതുക. എന്നാല് പോലും തോറ്റ സ്ഥാനാര്ഥിക്കു വോട്ടു ചെയ്ത 40 ശതമാനം പേര്ക്കു പ്രതിനിധിസഭയില് പ്രാതിനിധ്യം ഇല്ലാതെ പോകുന്നു (ഗവണ്മെന്ടുകള് പോലും പാര്ട്ടി അനുഭാവികള്ക്കു ഗുണം കിട്ടുന്ന പരിപാടികളല്ലെ നടപ്പാക്കാറുള്ളൂ !).
ഇതു വരെ നടന്ന ഒറ്റ തിരഞ്ഞെടുപ്പിലും -പാര്ലമെന്ട് തിരഞ്ഞെടുപ്പു മുതല് സഹകരണ സംഘം തിരഞ്ഞെടുപ്പു വരെ- 100 ശതമാനം പോളിംഗ് നടന്ന ചരിത്രമില്ല!! അങ്ങിനെയും ജയിക്കുന്ന ആള് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നവരുടെ എണ്ണം ചുരുങ്ങുന്നു.
മത്സരിക്കുന്ന സ്ഥാനാര്ഥികളുടെ എണ്ണം കൂടുംതോറും ജയിക്കുന്ന ആള്ക്കു കിട്ടുന്ന വോട്ടു കുറഞ്ഞു വരും. ഏത്ര വരെ കുറയാം എന്നു ചോദിച്ചാല് വെറും 2 വോട്ടു വരെ ആകാം എന്നു പറയാം.
അങ്ങിനെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുന്നയാള്ക്ക് തോല്ക്കുന്നവരേക്കാള് കൂടുതല് വോട്ടു കിട്ടിയിട്ടുള്ളതു കൊണ്ടു ഭൂരിപക്ഷാധിപത്യം എന്നു പറയാമെങ്കിലും മിക്ക തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളിലും വോട്ടിംഗ് ശതമാനം കുറയുകയും സ്ഥാനാറ്ഥികളുടെ എണ്ണം കൂടുകയും ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ടു മണ്ഡലത്തിലെ മൊത്തം വോട്ടര്മാരുടെ എണ്ണവുമായി തുലനം ചെയ്യുമ്പോള് ന്യൂനപക്ഷാധിപത്യം ആണെന്നു പറയുന്നതാവും ശരി എന്നു കാണാം.
ആ. ഈ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് രീതിയില് ജനത്തിനു വിശ്വാസമില്ല.
നിലവിലുള്ള ഈ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് രീതിയില് ജനത്തിനു വിശ്വാസമില്ലാത്തതുകൊണ്ടാണല്ലോ എല്ലായ്പ്പോഴും പോളിംഗ് ശതമാനം കുറയുന്നത്. ആല്ലെങ്കില് മാധ്യമങ്ങളിലൂടെയും, വാള്പോസ്റ്റര്-ഫ്ളെക്സ് ബോര്ഡ് എന്നിവയിലൂടെയും, ഉച്ചഭാഷിണിയിലൂടെയും, സ്ക്വാട് പ്രവര്ത്തനത്തിലൂടെയും മറ്റും മറ്റും കാടിളക്കി പ്രചരണം നടത്തിയിട്ടും പോളിംഗ് ശതമാനം വളരെ കുറഞ്ഞുപോകുന്നതു എന്തുകൊണ്ട്? അധികം പേരും നിര്ബന്ധങ്ങള്ക്കു വഴങ്ങിയല്ലേ വോട്ടു ചെയ്യാനെത്തുന്നത്??
ഇ. നമുക്ക് വേണ്ടത് ജനാധിപത്യമാണ്; ജനങ്ങള്ക്കു താല്പര്യമുള്ള തിരഞ്ഞെടുപ്പു രീതി ആണ്.
ജനാധിപത്യമെന്നാല് (കുറഞ്ഞപക്ഷം തിരഞ്ഞെടുപ്പില് പങ്കെടുക്കുന്ന) ജനങ്ങള്ക്കെല്ലാം പങ്കാളിത്തമുള്ള ഭരണ സംവിധാനം എന്നല്ലേ അര്ത്ഥം? അപ്പോള് ഓരോ വോട്ടിനും പ്രതിനിധിസഭയില് പ്രാതിനിധ്യം വേണ്ടേ? അതു ഇപ്പോഴത്തെ തിരഞ്ഞെടുപ്പു രീതിയില് നിന്നു കിട്ടുന്നില്ലല്ലോ! വിജയിക്കുന്ന സ്ഥാനാര്ത്ഥിക്കു വോട്ട് ചെയ്യുന്നവര്ക്കു മാത്രമല്ലേ പ്രാതിനിധ്യം കിട്ടുന്നുള്ളൂ. തോറ്റ സ്ഥാനാര്ത്ഥിയേക്കാള് കൂടുതലായി ജയിച്ച സ്ഥാനാര്ത്ഥിക്കു കിട്ടിയ വോട്ടുകളില് ഒരെണ്ണത്തിനു മാത്രമല്ലേ വാസ്തവത്തില് വീലയുള്ളൂ. ബാക്കിയെല്ലാം പാഴ്. അതു പോര.
ഏ. പരിമിതമായ ഒരു ആനുപാതിക പ്രാതിനിധ്യ തിരഞെടുപ്പു രീതി
ഇതുകൊണ്ടു ഉദ്ദേശിക്കുന്നതു രാഷ്ട്രപതി തിരഞ്ഞെടുപ്പിലേപ്പോലെ അല്ലാതെ, ലളിതവും എല്ലാ വോട്ടിനും മൂല്യവും പ്രാതിനിധ്യവും ലഭിക്കുന്നതുമായ ഒരു രീതിയാണു. ഇതില് മുന്ഗണനാ വോട്ടുകള് ഇല്ല; ഒരാള്ക്കു ഒരു വോട്ടേ ഉള്ളൂ. (മുന്ഗണനാ വോട്ടു വന്നാല് എം. എല്. എ. മാര്ക്കു പോലും ആശയക്കുഴപ്പം ഉണ്ടാവും; തെറ്റു പറ്റിയ (അസാധുവായ) ചരിത്രമുണ്ട്).
ഇതില് നേരിട്ടു മത്സരിക്കുന്നതു സ്ഥാനാര്ഥികളാണെങ്കിലും വോട്ടു കിട്ടുന്നത് പാര്ട്ടിക്കാണു; വ്യക്തിക്കല്ല. ബാലറ്റ് പേപ്പറില് പതിവു പോലെ സ്ഥാനാര്ത്ഥിയുടെ പേരും ചിഹ്ന്നവും ഉണ്ടാവും. ഒരാള്ക്കു ഒരോട്ടു ചെയ്യാം-ഒരെണ്ണം മാത്രം. വോട്ടറെ സംബന്ധിച്ചു എല്ലാം പതിവു പോലെ തന്നെ. വ്യത്യാസം ഫലം നിശ്ചയിക്കുന്നതില് മാത്രം ആണ്.
ഉ. തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലം നിശ്ചയിക്കല്.
പരിമിതമായ ആനുപാതിക പ്രാതിനിധ്യ രീതിയില് തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഫലം നിശ്ചയിക്കുന്നത് സംസ്ഥാന അടിസ്ഥാനത്തിലോ ദേശീയ അടിസ്ഥാനത്തിലോ ആണ്. നിയോജകമണ്ഡല അടിസ്ഥാനത്തിലല്ല. അത് ഇപ്രകാരമാണ്:
• മൊത്തം നിയോജകമണ്ഡലങ്ങളുടെ എണ്ണം = NC
• വോട്ടു രേഖപ്പെടുത്തുവാന് അര്ഹരായവരുടെ എണ്ണം = EV
• രേഖപ്പെടുത്തിയ മൊത്തം വോട്ട് = CV
• ഓരോ പാര്ട്ടിക്കും ലഭിച്ച വോട്ട് = V(1),V(2),V(3)…. [1,2,3,…എന്നതിനു പകരം ഇലക് ഷന് കമ്മീഷന് അംഗീകരിച്ച ചുരുക്കപ്പേരുകളും ഉപയോഗിക്കാം. V(CPM), V(CPI), V(DMK), V(BJP), V(INC), V(KC)... സ്വതന്ത്രര് എല്ലാം ഒരുമിച്ച് വരും V(INDPEND)]
• ഓരോ പാര്ട്ടിക്കും (അധവാ കക്ഷിക്കും) ലഭിക്കുന്ന പ്രതിനിധികളുടെ എണ്ണം = ലഭിച്ച വോട്ട് / രേഖപ്പെടുത്തിയ മൊത്തം വോട്ട് X മൊത്തം മണ്ഡലങ്ങളുടെ (അഥവാ പ്രതിനിഥികളുടെ) എണ്ണം. അതായത്, എം. എല്. എ.(#)/എം.പി.(#) = V(n)/CV x NC•
ഉദാ: 2004 ലെ ലോക്സഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പില് തമിഴ് നാട്ടില് 2,87,69,342 പേര് വോട്ടു ചെയ്തു. ഇതില് പതിമൂന്നര ലക്ഷത്തോളം (13,41,925) വോട്ട് ബി. ജെ. പി. ക്കു ലഭിച്ചു. തമിഴ് നാട്ടില് 39 മണ്ഡലങ്ങളുണ്ട്. ഇതിന്പ്രകാരം അവര്ക്കു ലഭിക്കേണ്ട എംപിമാരുടെ എണ്ണം = 1341925 / 28769342 * 39 = 1.819. പതിനാലാം ലോക്സഭയില് അവര്ക്കു തമിഴ് നാട്ടില് നിന്ന് എംപിമാര് ഒന്നും തന്നെ ഇല്ലായിരുന്നു.
• 70 ലക്ഷത്തോളം വോട്ട് കിട്ടിയ ഡി. ഏം. കെ. ക്കു 16 എംപിമാരുള്ളപ്പോള് 85 ലക്ഷത്തില്പരം വോട്ടു കിട്ടിയ എ. ഐ. എ. ഡി. എം. കെ. ക്കു ഒരൊറ്റ എംപി പോലുമില്ല.
• ഇതിനെ ഈ കക്ഷികളുടെ പ്രശ്നമോ നഷ്ടമോ നേട്ടമോ ആയല്ല കാണേണ്ടത്, നേരേ മറിച്ച് നമ്മുടെ ജനാധിപത്യ പ്രക്രിയയുടെ പോരായ്മയായാണു കാണേണ്ടത്.
ഊ. ഈ പുതിയ രീതി അവലംബിച്ചാല് വോട്ടിംഗില് പങ്കെടുക്കുന്ന ഓരോ പൌരനും രേഖപ്പെടുത്തുന്ന വോട്ടിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഒരു എം. എല്. എ./എം.പി. പ്രതിനിധിസഭയില് ഉണ്ടാകും. ഈ ബോധ്യം (അഥവാ വസ്തുത) കൂടുതല് പേരെ (പ്രത്യേകിച്ചും അഭ്യസ്ഥവിദ്യരെ) കൂടുതലായി വോട്ടിംഗില് പങ്കെടുക്കുവാന് പ്രേരിപ്പിക്കും. തദ്വാരാ വോട്ടിംഗ് ശതമാനം ഉയരുകയും ചെയ്യും. അതു നമ്മുടെ ജനാധിപത്യത്തെ കൂടുതല് ശക്തവും അര്ഥവത്തും ആക്കും, തീര്ച്ച.
ഋ. പ്രതിനിധികളുടെ എണ്ണം കണ്ടുപിടിക്കുന്ന സൂത്രവാക്യത്തിലെ മൊത്തം സീറ്റുകളുടെ എണ്ണത്തെ, രേഖപ്പെടുത്തിയ വോട്ടിന്ടെയും മൊത്തം വോട്ടര്മാരുടെയും എണ്ണങ്ങള് തമ്മിലുള്ള അനുപാതത്തിനനുസരിച്ചു കുറച്ചാല് (ചുരുക്കിയാല്) വോട്ടിന്ടെ മൂല്യവും വോട്ടു ചെയ്യാനുള്ള താത്പര്യവും പ്രേരണയും കുറേക്കൂടി വര്ദ്ധിക്കും.
വിസ്താരഭയത്താല് വിശദാംശങ്ങള് പിന്നീടേക്ക് മാറ്റുന്നു.
ഇതു തയ്യാറാക്കുന്നതിനിടെ വന്ന 2 വാര്ത്തകള്:
ജോണ് എബ്റാഹം “യുവതലമുറയെ വോട്ടു ചെയ്യുന്നതിനു പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പൊതു പരിപാടിയില് പങ്കെടുക്കുമ്പോള്” പറഞ്ഞതിനെക്കുറിച്ചും

നെഗറ്റീവു വോട്ടു രേഖപ്പെടുത്താന് സൌകര്യം ഏര്പ്പെടുത്തണം എന്ന ഹര്ജിയെക്കുറിച്ചും ഉള്ള വാര്ത്തകള്
Subscribe to:
Posts (Atom)